Wojciech Jakubowicz (ur. 22 kwietnia 1822, zm. w 1890 w Warszawie) – polski duchowny, radny miejski, działacz powstania styczniowego.
Życiorys Wojciech Jakubowicz przyjął święcenia kapłańskie w 1847. Był kanonikiem honorowym w Warszawie oraz ojcem duchownym Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchowne w Warszawie. Ponadto nauczał religii w Instytucie Głuchoniemych i Ociemniałych. Był także wikariuszem parafii św. Aleksandra w Warszawie.
W 1859 przeniósł się do Łodzi gdzie został proboszczem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łodzi – jedynej katolickiej parafii w mieście, obejmując stanowisko proboszcza po Henryku Platerze. W okresie piastowania funkcji proboszcza powiększył kościół parafialny, był założycielem 3 szkół i dokonał reformy 2 dotychczas istniejących. Podjął również starania związane z budową kościoła Podwyższenia Świętego Krzyża, organizując zbiórkę funduszy oraz doprowadzając w 1860 do wydania zgody na budowę świątyni przez Komisję Rządową Spraw Wewnętrznych i Duchownych oraz przyczyniając się do rozpoczęcia budowy kościoła.