Edukacja w Emausie W 1791 r. właściciel budynku drewnianego Adam Sikora odstąpił część swego gruntu na cele kościelno-szkolne, dzięki czemu w 1808 r. został wybudowany nowy budynek murowany przeznaczony na nauczanie dzieci wiary ewangelickiej. W swoich czasach świetności w szkole uczyło się 100-160 dzieci. Dzieci uczono czytać, pisać oraz liczyć. Poza tym odbywały się również zajęcia historii biblijnej, śpiewu pieśni kościelnych i katechizmu.
Na mocy rozporządzenia rządu austriackiego z dnia 14 maja 1869 r., które naciskało na zakładanie w całym rejonie szkół publicznych i międzywyznaniowych, prezbiterstwo zborowe oddało 20 listopada 1869 r. dotychczas prywatną szkołę zborową do rąk nawiejskiej gminy. Od 1870 r. jako szkoła publiczna, międzywyznaniowa była przeznaczona dla wszystkich dzieci z Nawsia, niezależnie od wyznania religijnego. Kształciły się w niej dzieci o 6. do 14. roku życia.
Dopiero w 1886 r. powołano do życia budynek nowej szkoły, który w 2021 nadal działa.
Budynek po 1886 r. Po tym, jak szkoła została przeniesiona do innego budynku, Emaus służył innym celom. Na początku stanowił zakwaterowanie dla wdowy po pastorze Winklerze, diakonisy, mieściła się tam izba dla prezbiterów, działała tam również poczta.