W 1967 uzyskał na WSR we Wrocławiu stopień doktora habilitowanego. W 1970 został mianowany docentem. Po przekształceniach organizacyjnych i likwidacji macierzystej katedry został kierownikiem Zespołu Dydaktyczno-Naukowego, następnie Zakładu Melioracji Wodnych w Instytucie Melioracji Rolnych i Leśnych (w latach 1970-1981), a następnie kierownikiem Katedry Melioracji Rolnych i Leśnych (1981-1994). W latach 1972–1975 był wicedyrektorem, w latach 1975-1981 dyrektorem Instytutu Melioracji Rolnych i Leśnych. W 1983 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1992 tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1987–1990 był dziekanem Wydziału Melioracji Wodnych. Przeszedł na emeryturę w 1994Historia Katedry Melioracji i Kształtowania Środowiska.
Prowadził badania nad gospodarowaniem wodą w rolnictwie i leśnictwie oraz ochroną zasobów wodnych terenów nizinnych bogato urzeźbionychUniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu. Historia i luminarze nauki, wyd. naukowe UAM, Poznań 2019, s. 338.
Od 1975 był członkiem Komitetu Melioracji, następnie Komitetu Melioracji i Inżynierii Środowiska Rolniczego Polskiej Akademii Nauk, a także jego członkiem honorowym.
Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.