Ponadto był przewodniczącym komisji żydowskiej Delegacji Szkolnej, mającej na celu realizację programu asymilacji żydowskich dzieci i młodzieży w szkołach żydowskich. W latach 1914–1915 był członkiem Rady Miejskiej w Łodzi, w 1916 zaś został przewodniczącym Komitetu Wielkiej Synagogi. Był również członkiem Stowarzyszenia Humanitarnego „Montefiore” „B’nei-B’rith” w Łodzi. W wyborach do Rady Miejskiej, przeprowadzonych w styczniu 1917, uzyskał mandat radnego, startując z listy Komitetu Wyborczego Żydów-Polaków.
Został pochowany w grobowcu rodziny Jarocińskich na nowym cmentarzu żydowskim w Łodzi.
Życie prywatne Jarociński był synem łódzkiego fabrykanta – Zygmunta Jarocińskego. Żona Stanisława – Regina – była siostrą przedsiębiorcy Maksymiliana Goldfedera, który ożenił się z siostrą Stanisława – Fanny.
Jarocińscy mieli jednego syna – Jerzego Waldemara Jarocińskiego.
Rodzina Jarocińskich mieszkała przy pasażu Meyera 6 (ob. ul. Stanisława Moniuszki)..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jarocińscy (łódzcy fabrykanci) Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XIX wieku Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XX wieku Kategoria:Polscy filantropi Kategoria:Ludzie związani z Łodzią (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Radni Łodzi (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Żydowscy przedsiębiorcy Kategoria:Żydzi związani z Łodzią Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Pochowani na nowym cmentarzu żydowskim w Łodzi Kategoria:Urodzeni w 1852 Kategoria:Zmarli w 1934