Następnie przez Belgię został przewieziony do Moguncji, w czasie transportu podjął nieudaną próbę ucieczki. We wrześniu 1940 roku został awansowany na stopień porucznika. 28 marca 1941 roku wraz z dwoma towarzyszami: ppor. Kleinem i por. uciekł z Oflagu II D i przedostał się na teren ZSRR, gdzie został internowany. Po ataku Niemiec na ZSRR został wypuszczony z obozu internowania pod Moskwą i przez Archangielsk i Spitsbergen przedostał się do Wielkiej Brytanii. 12 września 1941 roku dołączył do sił zbrojnych Wolnej Francji.
Służył jako oficer w sztabie generała de Gaulle'a, szkolił się także jako spadochroniarz i komandos. Brał udział m.in. w rajdzie na Dieppe. W grudniu 1942 roku został wysłany w rejon Oceanu Indyjskiego, a następnie brał udział w walkach na Madagaskarze i w Dżibuti. W marcu 1943 na własną prośbę został przydzielony do 2 Dywizji Pancernej generała Leclerca.
Brał udział w operacji Overlord, 30 lipca 1944 roku wylądował w Normandii, a 12 sierpnia został ranny w walkach w okolicy La Lande-de-Goult. W sierpniu 1944 roku brał udział w wyzwalaniu Paryża, przyczynił się do kapitulacji wojsk niemieckich broniących Pałacu Luksemburskiego. W grudniu 1944 roku brał udział w walkach w Alzacji jako dowódca kompanii czołgów.