Gampsocoris culicinus – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny smukleńcowatych. Zamieszkuje krainę palearktyczną od Półwyspu Iberyjskiego i Maroka po Syberię i Azję Środkową.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1948 roku przez Gustava Seidenstückera. W 1959 roku Michaił Josifow opisał Gampsocoris eckerleini, a w 1965 roku Seidenstücker opisał Gampsocoris melitenus – oba te taksony zostały obniżone do rangi podgatunków w obrębie G. culicinus przez Jean Péricarta w 1984 roku.
Morfologia Pluskwiak o bardzo delikatnym, silnie wydłużonym, pozbawionym owłosienia ciele długości od 3,5 do 4,7 mm. Zaokrąglona głowa ma silnie wysklepione czoło i ubarwiona jest błyszcząco czarno z brązowym lub czerwonobrązowym rozjaśnieniem za przyoczkami. Bardzo silnie wydłużone czułki mają człon pierwszy żółtobrązowy z ciemnymi obrączkami, człony drugi i trzeci całe jasne, a człon ostatni czarny z jaśniejszym wierzchołkiem. Przedplecze ma grubo punktowany i mocno wypukły wierzch. Krawędzie przednią i tylną ma białawe, tło zaś żółtobrązowe a na nim pięć błyszcząco czarnych guzków – dwa poprzeczne tuż za kołnierzem i trzy w części tylnej, większe niż u G. punctipes. Mała, czarna lub czerwonobrązowa tarczka zaopatrzona jest w długi, odstający i dalej zakrzywiony ku dołowi, białawy kolec.