Mateusz Jan Judycki (ur. około 1603 w Pucku lub Osłoninie, zm. 20 kwietnia 1667 we Fromborku) – kanonik włocławski, prepozyt fordoński, archidiakon pomorski, oficjał gdański i kamieński, kanonik gnieźnieński i warmiński, protonotariusz apostolski, sekretarz królewskiego majestatu, doktor obojga prawJan P. Dettlaff, Mateusz Jan Judycki, archidiakon pomorski czasu przeobrażeń "Tridentum", w: Zeszyty Gminy Puck, nr 7/2014, s. 49-54, .
Życiorys Pochodził z Pucka, bądź Osłonina, być może będąc synem burmistrza puckiego Hansa Jude. Studiował na Uniwersytecie w Padwie, gdzie 22 lutego 1636 doktoryzował się z obojga praw iuris utriusque doctor. Po powrocie do Polski został kurialistą i sekretarzem biskupim w diecezji gdańskiej. W tym też czasie przyjął święcenia kapłańskie. W 1633 ufundował kaplicę w farze puckiej (dokładnie odnowił dawną kaplicę Świętego Krzyża i poświęcił ją Najświętszej Maryi Pannie). Było to wotum za uratowanie życia podczas sztormu, jaki przeżył podczas podróży morskiej do Holandii. Zapisał na jej utrzymanie tysiąc florenów kapitału zabezpieczonych własna parcelą w Osłoninie. Zaprzyjaźnił się z biskupem włocławskim, Maciejem Łubieńskim, który obdarzył go diakonią, a następnie archidiakonią pomorską przy katedrze włocławskiej. 20 kwietnia 1637 mianowano go oficjałem Gdańska i archidiakonem Pomorza.