Po wojnie, w lipcu 1945, Małecki został kierownikiem Wydziału Szkoleniowego Izby Rzemieślniczej w Warszawie. Uzyskał tytuł magistra nauk politycznych na Wydziale Dyplomatyczno-Konsularnym Szkoły Głównej Służby Zagranicznej (1946–1950, dyplom w 1959). W grudniu 1946 został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (MSZ), gdzie był m.in. naczelnikiem Wydziału Skandynawskiego (1949) oraz dyrektorem departamentu (od 1967). Przebywał na placówkach w Berlinie (jako I sekretarz), w Moskwie (1952–1953, jako radca), zastępca kierownika Polskiej Grupy w Komisji Międzynarodowej Nadzoru i Kontroli w Laosie (1954–1955). Od 1956 do 1959 był ambasadorem (posłem) PRL w Grecji, zaś od 1959 do 1965 w Jugosławii. Występował także pod nazwiskiem Bystry.
W 1945 został członkiem Polskiej Partii Robotniczej, a w 1948 Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W ramach struktur partyjnych był sekretarzem koła PPR przy Izbie Rzemieślniczej w Warszawie (1946), sekretarzem oddziałowej organizacji partyjnej PZPR przy MSZ (1948–1949) oraz sekretarzem podstawowej organizacji partyjnej przy Ambasadzie w Berlinie (1955).
Syn Jerzego i Sabiny.