Rolnik, który zawarł kontrakt terminowy na sprzedaż pszenicy, osiągnie jednakowy zysk – niezależnie od tego, czy cena rynkowa pszenicy w dniu realizacji transakcji wzrośnie, czy też spadnie. Ideą bowiem kontraktu terminowego jest zabezpieczenie przed ryzykiem zmiany w przyszłości ceny danego towaru. Gdyby rolnik nie zawarł kontraktu terminowego, to w przypadku wzrostu ceny pszenicy uzyskałby zarobek wyższy niż planował, ale w przypadku spadku ceny poniósłby stratę.
Historia Początki kontraktów terminowych (instrumentów pochodnych) związane były z handlem płodami rolnymi i surowcami. Zmieniająca się koniunktura, nieurodzaj czy nadpodaż towarów powodowała znaczne często nieprzewidywalne zmiany cen. Kontrakty terminowe miały zmniejszać albo eliminować to ryzyko, kosztem rezygnacji z ewentualnych zysków spowodowanych korzystną zmianą ceny.
Polegało to na tym, że dwie strony umawiały się jakiś czas przed transakcją na kupno/sprzedaż danego towaru po określonej cenie. Strona, która odniosła korzyść ze zmiany ceny, niejako poświęca ją na pokrycie straty kontrahenta. Obie strony mają pewną sytuację, niezależnie od wahań na rynku.