Hipolit Henryk Grzegorzewski, ps. „Grek” (ur. 13 lipca 1893 w majątku Kiryłówka, zm. 13 maja 1939 w Świdrze) – wachmistrz Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, inżynier rolnik.
Życiorys Urodził się 13 lipca 1893 w majątku Kiryłówka, w gm. Koziatyn, pow. berdyczowskiego, w rodzinie Apolinarego i Rozalii z Czubińskich.
Działalność niepodległościową rozpoczął przed I wojną światową. W 1915 został powołany do armii rosyjskiej i wcielony do 12 Biełgorodzkiego Pułku Ułanów. W 1916 został ranny. W czasie pobytu w Berdyczowie nawiązał kontakt z Polską Organizacją Wojskową i wstąpił w jej szeregi. Przewoził broń dla organizacji w rejonie Kijów–Berdyczów–Winnica. Zdekonspirowany przez władze rosyjskie został zdegradowany i uwięziony. Po kilkumiesięcznym więzieniu został zwolniony i wysłany na front austriacki, gdzie dostał się do niewoli. Na początku 1918 udało się mu wydostać z niewoli, po czym przeprowadził szeroką akcję werbunkową na Ukrainie. Następnie zgłosił się do szwadronu polskiego na Kubaniu, lecz ciężka choroba czasowo uniemożliwiła mu służbę. Po ozdrowieniu udał się do Odessy, gdzie wstąpił w szeregi dywizjonu jazdy majora Konstantego Plisowskiego.