Bohdan Podhorski-Piotrowski, właśc. Benedykt Korwin-Piotrowski (ur. 22 sierpnia 1909 w Siwicach w województwie nowogródzkim, zm. 16 stycznia 1976) – polski adwokat, urzędnik, radca prawny, żołnierz Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich, działacz ruchu ludowego, poseł na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej II kadencji (1957–1961)
Ukończył gimnazjum w Brześciu nad Bugiem (w 1931) i Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego (w 1935). W latach 1935–1937 pracował jako referent w Państwowym Zakładzie Emerytalnym w Warszawie, następnie do wybuchu II wojny światowej – w Najwyższej Izbie Kontroli Państwa.
W czasie okupacji hitlerowskiej pracował m.in. jako kierowca ciężarówki. W tym charakterze brał udział w organizacji akcji zbrojnych Armii Krajowej. Po rozbiciu grupy Edmunda Pawłowicza „Andrzeja”, do której należał, w obawie przed aresztowaniem przeniósł się z rodziną w okolice Sandomierza. W tym okresie zaczął używać nazwiska Bohdan Kazimierz Podhorski, wykorzystującego jego monogram BKP (Benedykt Korwin-Piotrowski). W sierpniu 1943 wstąpił do Batalionów Chłopskich.