W sezonie 1911/12 po raz pierwszy wystartowały rozgrywki o mistrzostwo na terenie Austro-Węgier, zwane 1. Klasse, które zostały zorganizowane przez Niederösterreichischer Fußball-Verband (Związek Piłki Nożnej Dolnej Austrii), a uczestnicy walczyli o tytuł Niederösterreichische Landesmeister (mistrza Dolnej Austrii). Od 1924 roku liga została uznana za zawodową i zmieniła nazwę na I. Liga. W 1929 roku po raz pierwszy rozegrano amatorskie mistrzostwo dla klubów z całej Austrii, wygrane przez Grazer AK, jednak kluby z ligi zawodowej w Wiedniu nie uczestniczyły w nich. W sezonie 1936/37 została wprowadzona Nationalliga, ale w niej grali tylko 12 zespołów z Wiednia.
W 1938 roku Austria została przyłączona do III Rzeszy (Anschluss). Krajowe zawody w piłce nożnej stały się częścią niemieckiej struktury ligowej jako Gauliga XVII. Po raz pierwszy kluby spoza Wiednia uzyskały zgodę na dołączenie do najwyższej ligi z wprowadzeniem Gauliga Ostmark w sezonie 1938/1939. W 1941 Rapid Wiedeń zwyciężył najpierw w Gaulidze, a potem był pierwszy w grupie 4 rozgrywek o mistrzostwo Niemiec, po czym w fazie pucharowej pokonał w półfinale 2:1 Dresdner SC, a w finale 4:3 Schalke 04, zdobywając tytuł mistrza Niemiec. W sezonie 1941/42 liga zmieniła nazwę na Gauliga Donau-Alpenland.