Po poślubieniu w 1894 Kazimierza Kelles-Krauza wraz z nim wyjechała do Paryża. Początkowo studiowała medycynę, ale szybko poświęciła się nauce fortepianu pod kierunkiem Zygmunta Stojowskiego w paryskiej szkole muzycznej (1894–1895). 27 maja 1897 r. wystąpiła w Paryżu z pierwszym i jedynym swym recitalem, pochlebnie przyjętym przez krytykę. W latach 1894–1899 udzielała lekcji z muzyki i studiowała historię sztuki na Sorbonie i Szkole Nauk Społecznych. Należała do sekcji paryskiej ZZSP, współpracowała z mężem przygotowując korespondencje do „Gazety Robotniczej” i „Nowego Robotnika”. W 1901 wraz z mężem i córką przeniosła się do Wiednia. Tu studiowała muzykę w miejscowym Konserwatorium, pod kierunkiem Teodora Leszetyckiego, Henryka Melcera i Ignacego Friedmana. Kontynuowała również działalność w Oddziale Zagranicznym PPS. Organizowała też pomoc dla działaczy PPS okresowo przebywających w Wiedniu, m.in. dla Józefa Piłsudskiego. Opiekowała się także studiującym medycynę w Wiedniu – młodszym bratem męża Stanisławem. Niewątpliwie wywarła wpływ na zainteresowania swego męża historią sztuki,