Wreszcie w 1912 roku klub wybudował w Maksimirze (w miejscu dzisiejszego stadionu piłkarskiego) boisko do piłki nożnej, bieżnię lekkoatletyczną i korty tenisowe. W sezonie 1912/13 zespół debiutował w pierwszych mistrzostwach Chorwacji i Slawonii. Ze względu na niesportowe zachowanie zawodników, incydent z kibicami i błąd sędziów, 1 czerwca 1913 roku HAŠK, Građanski i HTŠK Zagreb wycofali się z mistrzostw, a rozgrywki zostały zakończone. Tak jak HAŠK był liderem rozgrywek, to został mistrzem pierwszego (i jedynego) mistrzostwa przedwojennej Chorwacji (kolejny sezon 1913/14 został nie dokończony ze względu na rozpoczęcie wojny). W czasie I wojny światowej działalność klubu została zawieszona i była kontynuowana w sezonie 1918/19 z nowym entuzjazmem i nowymi sekcjami sportowymi.
Pierwsze wojenne mistrzostwa miasta Zagrzebia w piłce nożnej w 1918 roku były pierwszymi zawodami piłkarskimi w Zagrzebiu po Mistrzostwach Chorwacji i Slawonii z 1914 roku. Rozgrywki zorganizował Komitet ds. organizacji meczów piłki nożnej na rzecz Czerwonego Krzyża, wzorem innych dużych miast Austro-Węgier (Wiedeń, Praga, Budapeszt). Mecze rozgrywano od maja do sierpnia 1918 roku. Klub zdobył mistrzostwo miasta, wyprzedzając 5 innych uczestników.