Był założycielem i prezesem Żydowskiego Towarzystwa Krajoznawczego w Zagłębiu Dąbrowskim, Oddziału Polskiego Związku Narciarskiego, Oddziału Towarzystwa „Nadzieja” dla ratowania zdrowia chorej młodzieży żydowskiej. Był członkiem Okręgowej Rady Szkolnej w Sosnowcu, Wydziału Głównego Towarzystwa „Nadzieja” w Krakowie, Wydziału Głównego Żydowskiego Towarzystwa Krajoznawczego w Warszawie, Towarzystwie Popierania Biblioteki Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie. Został zapisany do Złotej Księgi Żydowskiego Funduszu Narodowego.
Jego żoną była Brajndla Chaja Hela (ur. 17 stycznia 1890 w Będzinie), z którą zawarł ślub w Będzinie 30 listopada 1917. Mieli syna Benedykta Berka Wiedermana (ur. 9 kwietnia 1928 w Krakowie).
Podczas okupacji niemieckiej w latach 1939–1943 pracował w Centrali Żydowskich Rad Starszych Wschodniego Górnego Śląska (Zentrale der Ältestenräte der jüdischen Kultusgemeiden in Ost-Oberschlesien), gdzie organizował szkolnictwo powszechne oraz zawodowe w ramach przekwalifikowania zawodowego ludności żydowskiej. W kwietniu 1943 był zameldowany z rodziną w getcie sosnowieckim przy ul. Siedlerzeile 18. Od grudnia 1943 do lipca 1944 roku ukrywał się prawdopodobnie na terenie Środuli.