Po założeniu słoweńskiego związku piłkarskiego - NZS w 1920 roku, rozpoczął się proces zorganizowania pierwszych mistrzostw kraju. W sezonie 1920 wystartowały pierwsze nieoficjalne mistrzostwa piłkarskie Prvenstvo Nogometne zveze Ljubljana, w których uczestniczyło 7 drużyn (3 słoweńskich i 4 niemieckich). Od następnego sezonu 1920/21 kluby zostały podzielone na trzy strefy: Lublana, Maribor i Celje. Mistrzowie dwóch stref grali ze sobą w półfinale, a zwycięzca meczu potem walczył z mistrzem trzeciej strefy o tytuł mistrza. Począwszy od 1923 roku zostały organizowane mistrzostwa Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców, następnie od 1929 mistrzostwa Królestwa Jugosławii. Zwycięzca Mistrzostw Związku Piłkarskiego Lublany otrzymywał prawo startować w ogólnokrajowych mistrzostwach Jugosławii, a później (od 1946) był zmuszony walczyć w barażach o awans do Pierwszej Ligi Jugosławii.
W sezonie 1939/1940 prowadzone również osobno rozgrywki w chorwacko-słoweńskiej lidze.
W czasie II wojny światowej mistrzostwa zostały zawieszone.