Równocześnie pod pozorem rewizji policja maltretowała mieszkańców szeregu wsi, niszczyła ubrania i sprzęty domowe, dewastowała domy i budynki gospodarcze. Aresztowano kilka tysięcy chłopów. Wypadki na wsi znalazły żywy oddźwięk w środowiskach robotniczych. W kilku ośrodkach miejskich wybuchły strajki solidarnościowe. Najszerszy zasięg akcja ta miała w Tarnowie i Krakowie. Strajk chłopski zorganizowany przez SL w 1937 r. stanowił jednorazowy, najbardziej masowy antysanacyjny zryw na ziemiach polskich. Jego zasięg i liczba uczestników – było ich co najmniej setki tysięcy – stawiały go zarazem na czołowym miejscu wśród masowych wystąpień chłopskich w Europie.