W 1929 roku Arturo Ballester i Eugenio Molina założyli w Buenos Aires fabrykę pod nazwą: Hispano Argentina Fabrica de Automoviles Sociedad Anonima (HAFDASA) (hiszp. Hiszpańsko-Argentyńska Fabryka Samochodów). Kilka lat później przedsiębiorstwo podpisało kontrakt z Direccion General del Material del Ejercito (DGME), Generalną Dyrekcją Materiałów Wojskowych, na dostarczenie armii argentyńskiej ciężarówek, autobusów oraz silników Diesla. Mniej więcej w tym czasie HAFDASA zatrudniła dwóch zdolnych inżynierów: Francuza – Rorice’a Rigaud, i Carlosa Ballester Molina (spokrewnionego z obydwoma właścicielami). W roku 1937 w związku z coraz bardziej napiętą sytuacją w Europie i w Azji DGME zwróciła się do firmy o zbadanie możliwości dostarczenia przez nią broni strzeleckiej.
W 1936 roku w HAFDASA rozpoczęto prace nad bronią palną. Po zaprezentowaniu dwóch karabinów DGME złożyła zamówienie dodatkowe na pistolet w kalibrze .45 ACP. Pistolet miał mieć taką samą lufę i magazynek jak przepisowe w argentyńskiej pistolety Colt M1911 (Modelo 1916) i Colt M1911A1 (Modelo 1927).