Etyka cnót (etyka aretaiczna) – rodzaj teorii etycznych, dla którego centralnym pojęciem jest cnota lub moralne cechy charakteru.
Etyki cnót są obok etyk deontologicznych i konsekwencjalistycznych najważniejszym obecnie typem teorii etycznych.
Problematyka Etyki cnót koncentrują się wokół pojęcia cnoty moralnej, charakteru, praktycznej mądrości co do tego, jak należy postępować. Etycy cnót krytykują inne tradycje etyczne za pomijanie roli podmiotu, nadmierne skupienie się na regułach postępowania, które są oceniane i uzasadniane w sposób abstrakcyjny. Krytykowali również ich formalizm i nadmiernie racjonalistyczne ujęcie podmiotu.
Obok problemów typowych dla wszystkich teorii etycznych (rozwiązywanie problemów moralnych), etyka cnót ma swoje problemy specyficzne: Czym jest cnota? Jakiego rodzaju cnoty istnieją? W jaki sposób można uzasadniać cnoty? Czy istnieje hierarchia między cnotami? Czy istnieje cnota najwyższa? Jak rozstrzygać konflikty między cnotami?
Pojęcie cnoty