Bunt Gabriela Prossera – nieudane wystąpienie afroamerykańskich niewolników w Wirginii, do którego miało dojść 30 sierpnia 1800 r. Pod względem planowanego zasięgu był to największy zryw niewolników w USA.
Tło thumb|Scena karania niewolnika Pod koniec XVIII w. w południowych stanach USA systematycznie malała różnica pomiędzy liczbą ludności białej i kolorowej. Do głównych przyczyn należały: rozwój niewolnictwa oraz napływ czarnoskórej ludności z zewnątrz, m.in. z Haiti. W całej Wirginii liczba niewolników w 1800 r. wynosiła aż 39,2%, a w stolicy stanowej – Richmond – ludność kolorowa przeważała nad białą. Niewolnicy byli najczęściej zatrudniani przy załadunku tytoniu na łodzie i przy ich spławie. Choć ruch abolicjonistyczny był wówczas jeszcze niezwykle słaby to wśród ludności, zwłaszcza tej zniewolonej, szerzyły się wówczas hasła wolnościowe. Były one inspirowane hasłami o wolności i równości, głoszonymi nie tylko przez młody naród amerykański, ale także rewolucyjnymi wiadomościami napływającymi z Europy (rewolucja francuska) i Karaibów (rewolucja haitańska). Wśród części mieszkańców, zwłaszcza wśród właścicieli niewolników, sytuacja ta zaczynała powodować niechęć do czarnoskórychEgerton, Douglas R.: Gabriel’s Rebellion: The Virginia Slave Conspiracies of 1800 and 1802, Chapel Hill 1993, s.