Aleksander Rusin ps. „Rusal” i „Olek” (ur. 18 stycznia 1914 w Dobryninie, zm. 17 czerwca 2008) – pułkownik Wojska Polskiego, żołnierz i wywiadowca Armii Krajowej. Dowódca oddziału dywersyjnego, który m.in. zbierał informacje o rakietach V1 i V2 na poligonie w Bliźnie. Żołnierz zbrojnego antykomunistycznego podziemia niepodległościowego.
Życiorys Po ukończeniu szkoły powszechnej w 1935 został powołany do służby w . Po przejściu szkolenia został przeniesiony do 24 Pułku Artylerii Lekkiej w Jarosławiu, gdzie pełnił służbę nadterminową w stopniu plutonowego. Brał udział w kampanii wrześniowej w okolicach Tarnowskiej Góry, Tarnowa, Przemyśla i Halicza.
Wiosną 1940 dołączył do Związku Walki Zbrojnej. W ramach konspiracyjnej działalności dla związku prowadził w domu drukarnię i wydawał gazetę „Odwet”.
Aleksander Rusin wraz ze swoją drużyną otrzymał rozkaz zbierania informacji o poligonie w Bliźnie. Wraz z towarzyszem broni, dzięki znajomości języka niemieckiego, przedostawali się na teren poligonu i robili zdjęcia. Towarzysze „Rusala” zostali złapani przez Niemców podczas rozkręcania rakiety V2. Wszystkie informacje udało się przekazać do konspiracyjnego laboratorium w Warszawie.