miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów i odpadła w eliminacjach biegu na 400 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1984 w Los Angeles. Na halowych mistrzostwach Europy w 1985 w Pireusie zajęła 4. miejsce w biegu na 400 metrów. Startując w reprezentacji Europy zajęła 3. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów w zawodach pucharu świata w 1985 w Canberze.
Odpadła w półfinale biegu na 400 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1986 w Madrycie. Na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie zajęła 5. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów i odpadła w półfinale biegu na 400 metrów. Odpadła w eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów na mistrzostwach świata w 1987 w Rzymie.
Ponownie zwyciężyła w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Campana, Cirulli, Nevia Pistrino i Rossi) oraz zdobyła srebrny medal w biegu na 400 metrów na igrzyskach śródziemnomorskich w 1987 w Latakii. Odpadła w eliminacjach biegu na 800 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1988 w Budapeszcie.
Była mistrzynią Włoch w biegu na 400 metrów w latach 1976–1985 i 1987, w biegu na 800 metrów w 1985, w sztafecie 4 × 100 metrów w 1982 i 1984 oraz w sztafecie 4 × 400 metrów w 1980, 1983, 1984 i 1987.