otrzymał obywatelstwo francuskie w celu obejścia rygorystycznej zasady dotyczącej zatrudniania zawodników zagranicznych w Nationale A oraz poprawy perspektywy swojej kariery.
Następnie dwukrotnie w latach 1984–1988 oraz w sezonie 1989/1990 reprezentował barwy Dragons de Rouen (w sezonie 1988/1989 reprezentował barwy występującego w rozgrywkach Nationale 1B Drakkars de Caen – 13 meczów, 50 punktów (32 gole, 18 asyst), 20 minut na ławce kar). W sezonie 1984/1985 awansował z klubem do Nationale 1Luc Tardif, Québécois au coeur tricolore [data dostępu: 2011-07-07] . W sezonie 1989/1990, w którym rozegrał 32 mecze ligowe, w których zdobył 37 punktów (21 goli, 16 asyst) oraz spędził 16 minut na ławce kar, a także pełnił funkcję grającego trenera i wiceprezesa klubu (w wolnym czasie nadzorował program młodzieżowego hokeja na lodzie w Rouen), zdobył z klubem mistrzostwo Francji, po czym zakończył karierę sportową.
Sukcesy Zawodnicze IHSC Brussels Royal mistrzostwo Belgii: 1976, 1977
HC Chamonix Mistrzostwo Francji: 1979 Wicemistrzostwo Francji: 1980, 1981, 1983
Dragons de Rouen Mistrzostwo Francji: 1990 Awans do Nationale 1: 1985
Trenerskie Dragons de Rouen Mistrzostwo Francji: 1990