W 1937 pierwszy raz samodzielnie poprowadziła wykopaliska – badała cmentarzysko w Latch Farm (Hampshire). W latach 40. XX wieku badała metale z późnej epoki brązu oraz pochówek z tego okresu w Orrock (Fife). W końcu lat 40. XX wieku otrzymała fundusze od Towarzystwa Antykwariuszy Szkocji na przetestowanie modelu rozwoju osadnictwa z epoki żelaza w południowej Szkocji, podjęła więc próbę wyjścia poza badania typologiczne w archeologii osadnictwa. Podczas wykopalisk w Hownam Rings (1948), Hayhope Knowe (1949) i Bonchester Hill (1950) pioniersko przetestowała i udoskonaliła model CBA, ustalając względne ramy chronologiczne dla osadnictwa prehistorycznego w południowej Szkocji. Za badania nad grodziskami (odkopała 6) była ceniona w środowisku naukowym. Jej strategia wykopalisk i badań grodzisk wyznaczyła standardy współczesnych badań nad osadnictwem.
W latach 1951–1953, oprócz badań w Szkocji, prowadziła wykopaliska w Anglii: na stanowisku Carl Wark na wzgórzu (niedaleko Sheffield) i w kompleksie neolitycznym Dorchester-on-Thames (Oxfordshire). Najbardziej zaawansowane technicznie wykopaliska prowadziła na terenach podmokłych, na stanowisku Crannog w Milton Loch (Dumfries i Galloway).