W swojej twórczości świadomie zerwał z tradycją, rezygnując z nawiązań do dawnej muzyki japońskiej. Początkowo był zwolennikiem totalnego serializmu, później zwrócił się w kierunku aleatoryzmu. W latach 60. XX wieku pod wpływem zainteresowania pop-artem i malarstwem Roberta Rauschenberga zaczął wprowadzać do swojej muzyki cytaty z różnych źródeł. W twórczości Matsudairy widoczne są odbicia różnych tendencji w muzyce współczesnej, komponował utwory eksperymentalne, na szeroką skalę stosował też media elektroniczne. Stosował własną technikę organizowania materiału dźwiękowego, opartą na losowym wyborze struktur interwałowych z ustalonego wcześniej zbioru dźwięków ze skali dwunastodźwiękowej.
Obaj kompozytorzy (Yoritsune i Yori-Aki) pochodzą z dwóch historycznie największych i najsilniejszych klanów rodzinnych Japonii: z klanu Matsudaira – gałęzi spokrewnionego z nim rodu Tokugawa, który stworzył dynastię siogunów rządzących Japonią w okresie Edo (1603–1868); z klanu Fujiwara – rodu, który posiadał faktyczną władzę nad krajem jako regenci (sesshō i kampaku), doradcy cesarza, pierwsi ministrowie, od VII do XII wieku w okresie Heian.