Po wybuchu II wojny światowej wyjechał do Lwowa, gdzie ukrywał się pod nazwiskiem Libidowski. Z początku nadal uczestniczył w życiu artystycznym, jednak po zajęciu miasta przez Niemców w 1941 roku znalazł się w getcie lwowskim. Zginął w 1942 roku, lecz okoliczności jego śmierci nie są jasne: istnieje kilka wersji zdarzeń.
Twórczość mały|Rajcza zimą, linoryt, 1935, Muzeum Narodowe w Krakowie W pracach malarskich używał techniki olejnej, akwareli i pasteli. Z początku głównym tematem był zimowy pejzaż, nierzadko przecięty strumieniem. W jego obrazach, utrzymanych w szarobiałej tonacji i przedstawiających krajobrazy Tatr, Beskidów Zachodnich, Żywiecczyzny i Podola, można dostrzec wpływ sztuki Juliana Fałata i Leona Wyczółkowskiego. Stopniowo zaczął jednak odchodzić od tej tematyki i poszerzać gamę barwną. Podczas podróży po Włoszech malował m.in. pejzaże miejskie. Pośród jego prac są także portrety (m.in. Portret Juliana Fałata), które stanowiły ważne źródło dochodu, a także martwe natury. Tematyka żydowska występowała w jego pracach marginalnie, choć malował i rysował widoki synagog.