Zamiłowanie do turniejów W 1319 Jan wraz z rycerzami ogłosili powstanie "dworu Króla Artura". Na praskim rynku wzniesiono rusztowania i szranki, ale nikt na wezwanie rycerzy się nie stawił. Potyczki stoczyli więc między sobą. W 1321 w ostatki na wielkim turnieju w Pradze król po wejściu w szranki został zrzucony z konia i wleciał pod kopyta. Nieprzytomnego, utytłanego w błocie wyratowali słudzy przy wiwatach nieprzyjaznej królowi części widowni. Po tym nie organizowano już raczej turniejów w Pradze, król brał jednak często udział w turniejach w innych stolicach w Europie. W 1324 po otrzymaniu znacznego okupu za Fryderyka księcia Austrii zorganizował turniej w Cambrai by uświetnić ślub Karola IV Pięknego z Joanną D Evreux. Podobno podróżował od Atlantyku po wschodnią granicę Polski, stając do rycerskich pojedynków. Pewien kronikarz pisze że wybór drugiej żony Beatrycze córki księcia Bourbon był spowodowany jej miłością do turniejów.