Wyróżnia się cztery rodzaje bębnienia. Bębnienie nawołujące jest wykonywane przez osobniki dorosłe spontanicznie i charakterystyczne dla gatunku. Służy ono wykryciu płci przeciwnej. Uderzenia wykonywane są z częstotliwością 0,5–40 na sekundę, przy czym prędkość ta zależy nie tylko od gatunku, ale też od temperatury otoczenia (im cieplej, tym bębnienie szybsze). U gatunków, u których bębnienie nawołujące jest takie samo u obu płci, dorosłe samce wykonują jeszcze dodatkowe bębnienie służące rozpoznaniu płci. Jest ono bardzo głośnie i niespecyficzne dla gatunków. Trzeci rodzaj bębnienia służy dobieraniu się w pary, gdy partnerzy są już w odległości nie większej niż 6 cm. Jest ono słabo słyszalne, ma częstotliwość 2–4 uderzeń na sekundę i częściej wykonują je tylko samce, a rzadziej obie płci. Ponadto u niektórych gatunków znane jest bębnienie larwalne, wykonywane przez osobniki niedorosłe. Przypomina ono bębnienie nawołujące, ale trwa krócej i jest wytwarzane rzadziej.