W 1976 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.
Od 1946 prowadził pierwsze wykłady z anatomii i biomechaniki w Studium Wychowania Fizycznego. Od 1954 r. był zastępcą profesora i kierownikiem Katedry Nauk Biologicznych, a w latach 1958–1965 sprawował funkcję dziekana, po czym do 1970 rektora Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego. Po przejściu na emeryturę w 1982 r. nadal prowadził wykłady z anatomii.
Jego badania skupiały się na morfologii i morfogenezie człowieka, zagadnieniach budowy, kształtu i funkcji mięśni oraz zależnościach między nimi. Autor 84 publikacji. Był członkiem Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, Polskiego Towarzystwa Anatomicznego, Polskiego Towarzystwa Antropologicznego, Polskiego Towarzystwa Historii Medycyny, Polskiego Towarzystwa Lekarskiego oraz Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika.
Otrzymał Krzyż Kawalerski i Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej, odznakę „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, Złoty Krzyż Zasługi oraz Nagrodę Naukową Miasta Wrocławia. W 1983 otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Medycznej we Wrocławiu.
Zmarł 29 czerwca 1984 r. i został pochowany na cmentarzu św. Rodziny przy ul. Smętnej we Wrocławiu. mały|Grób prof.