Friedrich von Redern (także: von Rödern, forma spolszczona: Fryderyk Redern, zm. 8 marca 1564 we Wrocławiu) – szlachcic z rodu Redernów, pierwszy przewodniczący Kamery Śląskiej, jeden z najważniejszych ministrów króla Ferdynanda I na Śląsku. Redern wspierał reformację, choć sam był szwenkfeldystą. Pieczętował się ośmioszprychowym kołem na błękitnym polu.
Fryderyk Redern pochodził ze starego śląskiego rodu szlacheckiego Redernów, był synem Christopha von Redern. W 1539 Fryderyk poślubił Salome, córkę Georga von Schönaich. W 1540 z tego małżeństwa urodziło się pierwsze z ośmiorga dzieci. W 1541 Fryderyk wraz z braćmi odziedziczyli majątki w Wyszonowicach po bezdzietnym wuju od strony ojca. Później dokupił inne posiadłości (między innymi Muchowiec). Kierował też zamkiem Grodziec.
Prawdopodobnie dobra opinia o Redernach jako wprawnych gospodarzach ziemskich i oparta na niej rekomendacja biskupa wrocławskiego Baltazara skłoniły króla Ferdynanda do mianowania Fryderyka komisarzem księstwa opolskiego.