Kazimierz Józef Piziak (ur. 23 lutego 1893 w Leżajsku, zm. 22 marca 1957 w Warszawie) – podpułkownik Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 23 lutego 1893 w Leżajsku, w rodzinie Ignacego. Był członkiem leżajskiej Polskiej Drużyny Strzeleckiej.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 2. kompanii VI batalionu I Brygady Legionów Polskich. Pełnił funkcję sekcyjnego. Zachorował na tyfus i 18 lutego 1915 leczył się w szpitalu w internacie Seminarium Nauczycielskiego w Kętach. Odnotowany w I Baonie Uzupełniającym, wyjechał na urlop (od 17 stycznia do 1 lutego 1916) do Leżajska, Sokołowa i Rzeszowa.
10 grudnia 1919 jako sierżant byłych Legionów Polskich został przyjęty do Wojska Polskiego, mianowany urzędnikiem ewidencyjnym w XI randze, powołany do czynnej służby na czas wojny i przydzielony do Sekcji Poborowej i Uzupełnień Ministerstwa Spraw WojskowychDz. Rozk. Wojsk. Nr 98 z 28 grudnia 1919, poz. 4197.. W latach 1923–1924 był przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Ostrowiec na stanowisko II referenta. Z dniem 1 marca 1924 Prezydent RP przemianował go na oficera zawodowego w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 grudnia 1920 i 19. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział kancelaryjny.