Wanda Burzyńska-Pazdowa (ur. 21 czerwca 1914 w Warszawie, zm. 6 maja 2002 w Poznaniu) – polska malarka, ilustratorka i graficzka, nauczycielka malarstwa.
Życiorys Była córką Władysława Burzyńskiego i Józefy (bądź Józefiny) de domo Magiera. W 1933 ukończyła Państwowe Gimnazjum im. K. Hoffmanowej w Warszawie. Od 1931 do 1935 uczyła się też w Prywatnej Szkole Sztuk Pięknych Blanki Mercere. Do 1937 studiowała w Państwowym Instytucie Robót Ręcznych. Od 1937 pracowała jako nauczycielka zajęć praktycznych w Gimnazjum Humanistycznym w Rabce. Podczas niemieckiej okupacji mieszkała w Warszawie (była tam w latach 1940-1942 instruktorką tzw. Warsztatów zarobkowych, a od 1942 do 1944 wykładała w szkole krawieckiej E. Wismont). Po upadku powstania warszawskiego dostała się do obozu w Pruszkowie. We wrześniu 1944 udało jej się zbiec z transportu kolejowego. Do czasu wyparcia Niemców ukrywała się w okolicach Piotrkowa Trybunalskiego. W maju 1945 udała się do Chojnic. Podjęła tam zatrudnienie jako nauczycielka technik reklamowych w lokalnym Gimnazjum Handlowym. Od 1945 należała do ZPAP Okręgu Pomorskiego - Sekcji Malarskiej w Bydgoszczy. Od 1949 mieszkała w Poznaniu, gdzie w latach 1952-1955 kierowała pracownią grafiki w Międzyszkolnym Ośrodku Pozalekcyjnym. Od 1956 do 1971 (emerytura) była zatrudniona w poznańskim Technikum Kolejowym.