W skład Grupy „Włodzimierz” weszły głównie ośrodki zapasowe, w tym OZ 27 DP, OZ Wołyńskiej BK i inne wśród nich OZAL typ spec. nr 2. 11 września do Włodzimierza Wołyńskiego przybył generał Sawicki i objął dowództwo grupy. Wydał rozkaz organizacji jednostek bojowych ze składu OZAL typ spec. nr 2. W nocy 12/13 września do ośrodka dołączyła bateria marszowa 3 pal Leg. ppor. rez. inż. Wolfa Rozeberga. W okresie od 11 do 13 września utworzono z posiadanych zasobów ośrodka: 3 dywizjony artylerii lekkiej (2 dywizjony 3 bateryjne armat 75 mm, dywizjon haubic 100 mm z 2 bateriami) i dywizjon artylerii ciężkiej (z baterią haubic 155 mm, baterią armat 105 mm i baterią armat 75 mm). Dla części baterii zabrakło: koni, uprzęży dla posiadanych koni, sprzętu łączności i pomiarowego artylerii. Baterie pozycyjne były przeznaczone do obrony przeciwpancernej. Jako ruchome pozostały: jeden dywizjon armat 75 mm z trzema bateriami, bateria haubic 100 mm i częściowo dywizjon ciężki. Ponadto ustawionych było na linii obrony 12 stałych działonów jako przeciwpancernych.
Dowódca Grupy „Włodzimierz” podzielił swój odcinek obrony na ośrodki przydzielając odpowiednio baterie artylerii z OZAL typ spec. nr 2: