Wolfa Rozenberga, baterii stałej 155 mm haubic - NN
W związku z zagrożeniem rejonu Włodzimierza Wołyńskiego 12 września ppłk Hackel otrzymał rozkaz obrony obu kompleksów koszar artyleryjskich. W jednych koszarach dowodził sam, a obroną drugiego kompleksu dowodził ppłk Jaremski. Do ich obrony przeznaczył baterię stacjonarną armat kal. 75 mm (pozycyjną) i dwie baterie haubic kal. 100 mm (jedną pozycyjną), baterią ruchomą haubic kal. 100 mm sformowaną z artylerzystów 27 pal. Z nadwyżek artylerzystów bez dział sformowano oddział piechoty do obrony koszar pod dowództwem mjr. Baranowskiego. Od 12 września rejon Włodzimierza Woł. stał się obiektem intensywnych nalotów lotnictwa niemieckiego. W późnych godzinach popołudniowych 14 września w rejon Uściługa pojawiły się czołowe jednostki niemieckiej 4 Dywizji Lekkiej, w odparciu tego podjazdu uczestniczyła bateria pozycyjna z 5 armatami por. Zarudzkiego oraz bateria ruchoma por. Gila. Rano 15 września baterie por. Gila i por. Zarudzkiego wzięły udział w odparciu silnego natarcia niemieckiego 11 pułku strzelców kawalerii zmotoryzowanej wzmocnionego pojazdami pancernymi i ostrzałem artylerii. Po czym bateria por. Gila powróciła do Włodzimierza. Ponowne natarcie niemieckie 15 września przyniosło chwilowy sukces, jednak przy wsparciu baterii armat kpt.