Idąc za głosem powołania we wrześniu 1953 wstąpił do zakonu franciszkanów, gdzie został bratem zakonnym w klasztorze w Panewnikach, po czym w 1955 przerwał nowicjat i wystąpił ze zgromadzenia. 26 czerwca 1955 wstąpił do zakonu paulinów, rozpoczynając we wrześniu roczny nowicjat w Żarkach-Leśniowie, a 26 sierpnia 1956 złożył tam pierwsze śluby zakonne, przyjmując imię zakonne Konstancjusz. Następnie podjął studia w Wyższym Seminarium Duchownym Paulinów w Krakowie na Skałce, a jednocześnie korespondencyjnie uczył się w Liceum Ogólnokształcącym w Warszawie. Profesję wieczystą złożył 13 sierpnia 1962 na Jasnej Górze, po czym 21 marca 1964 przyjął subdiakonat w kościele św. Wincentego à Paulo w Krakowie. 1 lipca 1964 otrzymał diakonat, a 29 czerwca 1965 przyjął święcenia prezbiteratu na Jasnej Górze z rąk bp. Stefana Bareły. Ze względu na słaby stan zdrowia przebywał następnie na leczeniu w sanatorium, w Bystrej, po czym został mianowany duszpasterzem młodzieży na Jasnej Górze przy kaplicy św. Józefa na Halach. Następnie 29 sierpnia 1967 decyzją przełożonych został przeniesiony jako wikariusz do paulińskiej parafii św. Jana Chrzciciela w Łęczeszycach, w której przebywał do 18 czerwca 1970, powracając później na Jasną Górę.