Tło operacji LFWP–GD przeprowadzała ataki przeciwko Izraelowi już od momentu swojego powstania. Jednak w 1985 roku doszło do wymiany trzech izraelskich żołnierzy pojmanych w trakcie I wojny w Libanie na 1150 palestyńskich więźniów, w tym osoby skazane za zabójstwa lub ataki terrorystyczne. Dwa lata później w listopadzie doszło do ataku na obóz wojskowy w okolicach Kirjat Szmony. Zginęło sześciu żołnierzy, a siedmiu zostało rannych. Zamachowiec dostał się do Izraela na lotni. Na początku 1988 roku izraelska łódź patrolowa przechwyciła łódź z palestyńskimi bojownikami 13 km od Rosz ha-Nikry.
Izraelski wywiad poinformował służby bezpieczeństwa, iż działania organizacji są inspirowane przez Ahmada Dżibrila. W kwietniu 1988 roku Siły Powietrzne Izraela przeprowadziły operację pod kryptonimem „Nes Harim 17” (dosł. Cud Gór 17) w rejonie Na’ameh w Libanie, 70 km od granicy z Izraelem. Mimo strat wśród bojowników uznano, że rezultat operacji nie był satysfakcjonujący. Podjęto decyzję, że następnym razem należy przeprowadzić uderzenie z ziemi.