Odpowiedź dowództwa była odmowna i nakazywała kontynuację działań.

O godzinie 02:25 lub 02:30 siły osiągnęły punkt zborny przed atakiem. Następnie siły uderzeniowe podzielono na mniejsze grupy i rozproszono w terenie. Dowódcą jednej z grup został, ówcześnie podpułkownik, Gadi Eizenkot, późniejszy Szef Sztabu Cahalu w latach 2015–2019. Izraelczycy stracili element zaskoczenia w momencie, kiedy grupa Gersztejna ostrzelała okno, z którego wyglądał jeden z bojowników. Jak się później okazało, obawiano się, że wykryje on izraelskie siły. Grupa pod dowództwem Mej-Tala skierowała się w kierunku, z którego dobiegały odgłosy strzelaniny, aby pomóc w ostrzale zabudowań LFWP–GD. Jeden z bojowników strzegących wejścia do jaskini obok budynków zauważył Mej-Tala i zastrzelił go. Ciało podpułkownika zostało dostarczone na miejsce ewakuacji, skąd zabrał je śmigłowiec. Kiedy maszyna startowała, w jej kierunku wystrzelono pocisk Strieła, który jednak minął cel w niewielkiej odległości.

W operacji wzięły również udział psy z jednostki specjalnej Okec. Miały one zostać wykorzystane jako ruchome bomby do wysadzenia w powietrze podziemnych bunkrów. Jednak w wyniku prowadzonego ostrzału psy spłoszyły się i rozbiegły po terenie.