wycieńczony głodem i tyfusem, zmarł w 1942 roku w Teheranie. Swoje wspomnienia z okresu zesłania do Kazachstanu Zofia Ciesielska opublikowała w książce „Sześć lat w Kazachstanie”. Pod koniec wojny w lutym 1945 roku Marii Frydlewicz udało się objąć opieką polskie sieroty w rosyjskim Diet-Domie (Domu Dziecka). Dzieci te przywiozła w 1946 roku do Polski. Po powrocie do Polski Maria Frydlewicz wraz z córkami została osiedlona w Nowym Dworze (obecnie Szymonowo) koło Morąga, gdzie objęła posadę kierowniczki Domu Dziecka. Po zdaniu matury w gimnazjum w Morągu w 1950 roku Zofia Frydlewicz rozpoczęła studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Warszawskiego. W 1953 roku, po ukończeniu studiów I stopnia, uzyskała etat asystenta w Polskiej Akademii Nauk. W 1955 roku uzyskała na Uniwersytecie Warszawskim tytuł magistra i po wyjściu za mąż za Romana Ciesielskiego przeniosła się do Krakowa, gdzie podjęła pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej. W 1965 obroniła doktorat, w 1978 uzyskała na Uniwersytecie Jagiellońskim habilitację. W latach 1981–1984 pełniła funkcję wicedyrektora Instytutu Biologii WSP, w 1991 roku została profesorem nadzwyczajnym w Akademii Pedagogicznej w Krakowie.