Stanisław Sapociński, ps. „Jerzy Krzecki” (7 września 1904, zm. 12 listopada 1939 w Łodzi lub na Brusie) – dziennikarz, felietonista, recenzent teatralny.

Życiorys Sapociński podjął studia prawnicze w Poznaniu, lecz ich nie ukończył. W 1922 pisywał dla „Nocnika Łódzkiego”, był felietonistą tygodnika „Kalejdoskop”. W latach 1927–1929 pracował dla dzienników: „Hasło Łódzkie” oraz „Kurier Łódzki”, gdzie przygotowywał recenzje teatralne oraz był redaktorem działu kulturalnego. W 1929 podjął pracę w dzienniku „Echo”. W „Echu” Sapociński miał własną, stałą rubrykę, w której zamieszczał tzw. karteczki – niewielkie felietony o ironicznym charakterze, o tematyce społecznej, obyczajowej i kryminalnej. Pisząc je Sapociński posługiwał się pseudonimem „Jerzy Krzecki”. W ciągu 10 lat napisał około 3,5 tys. karteczek, ponadto zajmował się prowadzeniem działu kryminalnego, opisując doniesienia z sali sądowych. W 1931 wydał broszurę literacką „Sex appeal”, w 1936 zaś opublikował broszurę opisującą 6 lat funkcjonowania radia w Łodzi, pt. „Fala Łódzka: wydawnictwo poświęcone szóstej rocznicy Rozgłośni Łódzkiej Polskiego Radia”. Ponadto w okresie przedwojennym był również kierownikiem oddziału Polskiej Agencji Telegraficznej.