służył jako oficer operacyjny rezydentury w Paryżu ps. „Didier”, oficjalnie był tam zatrudniony jako II sekretarz, następnie I sekretarz ds. prasowych Ambasady PRL w Paryżu.
Stopniowo awansował, 1 grudnia 1971 został zastępcą naczelnika Wydziału VI, a 1 stycznia 1973 naczelnikiem tego wydziału. W lutym 1972 r. został skierowany na placówkę do Włoch. Był również delegowany służbowo na placówki w NRD, Węgrzech, Belgii oraz Związku Radzieckim. Od lipca 1975 do maja 1980 r. służył jako rezydent w Rzymie ps. „Canto”, oficjalnie jako radca Ambasady PRL w Rzymie.
1 czerwca 1980 r. został zastępcą dyrektora Departamentu I, 1 stycznia 1981 r. został dyrektorem tego departamentu. Funkcję dyrektora pełnił do 26 września 1983 r., został przekazany do dyspozycji dyrektora Departamentu Kadr MSW. 31 lipca 1986 r. został zwolniony ze służby. W 1987 r. został zatrudniony na stanowisku dyrektora Departamentu Współpracy z Zagranicą w Urzędzie Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń.