W 1938 willa została zarekwirowana na polecenie Baldura von Schiracha i stanowiła ośrodek wypoczynkowy Hitlerjugend. Po II wojnie światowej willa przechodziła drogą sprzedaży w ręce kolejnych właścicieli, sam zaś obiekt niszczał, a w 1963 roku pojawiły się nawet plany jej rozbiórki. Od tego losu willę ocalił malarz Ernst Fuchs, który wraz z Friedensreichem Hundertwasserem i Arnulfem Rainerem zorganizował akcję ratunkową. Ostatecznie w 1972 roku kupił posiadłość za 14 milionów szylingów. Willa w tym czasie była pozbawiona wyposażenia, w tym oryginalnych mebli, tapet, klamek. W następnych latach wyremontował i zaadaptował willę oraz założył tu swoją pracownię. Stworzył tu zarazem ośrodek życia artystycznego, w którym uczestniczyli m.in. Placido Domingo, Oskar Werner i Falco. Od 1988 r. w części willi mieści się prywatne Muzeum Ernsta Fuchsa, którym kieruje Cornelia Mensdorff-Pouilly. Odnowiona w latach 1972–1974 willa według wizji Ernsta Fuscha łączy wnętrza zaprojektowane przez Wagnera z wyposażeniem i dziełami Fuchsa. W ramach Muzeum Ernsta Fuscha zwiedzający mogą zobaczyć parter i piętro, w których znajdują się wykonane na zamówienie meble oraz wielkoformatowe obrazy, tkaniny i erotyczne posągi z brązu. Całość stanowi swoisty hołd oddany Fantastycznemu Realizmowi.