Skrzydła boczne posiadają elewacje przeszklone od strony ulicy elementami kolumn doryckich. Oba zostały przebudowane po sprowadzeniu się Wagnerów na stałe. W 1895 znajdującą się w skrzydle południowym (prawym) palmiarnię przebudowano na salon bilardowy (Blauer Salon). Ponieważ oryginalne wyposażenie sali nie zachowało się Ernst Fuchs salon zaprojektował na nowo. Nawiązaniem do Ottona Wagnera jest proporcjonalnie i geometrycznie zaprojektowany szklany sufit lapis lazuli z pozłacanymi gwiazdami. W 1900 roku południowe (lewe) skrzydło zostało przebudowane i do dziś stanowi najpiękniejszą zachowaną salą secesyjną w Wiedniu („Adolf Böhm-Saal”). Zostały tu zachowane wszystkie detale zwłaszcza wspaniałe, duże okna ze szkła Tiffany autorstwa Adolfa Böhma. Na ścianach sali znajdują się wczesne ekspresjonistyczne rysunki węglem i ołówkiem Ernsta Fuchsa z lat 1945–1946, takie jak „Kobieta w lustrze domu” i „Miasto II” i „Fałszywy Mesjasz” odzwierciedlają doświadczenia 16-letniego Fuchsa z okresu wojny i pierwszych lat powojennych.