Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1389 r. Należała ona wówczas do feudalnego „państwa” z siedzibą na położonym w sąsiedniej dolinie zamku Uhrovec. Mieszkańcy przez długi czas wykonywali głównie prace na rzecz zamku. Po jego upadku zajęli się hodowlą, pracą w lesie, a zwłaszcza uprawą drzew owocowych i produkcją suszonych owoców. W XIX w. funkcjonowały we wsi 3 piece do wypalania wapna.
W czasie II wojny światowej w okolicy aktywne były grupy partyzanckie, zwłaszcza oddział Jan Žižka, w którym walczyli również mieszkańcy wsi. Wielu z nich wstąpiło do oddziałów powstańczych po wybuchu słowackiego powstania narodowego, za co hitlerowcy 11 listopada 1944 r. spalili część wsi, 42 mieszkańców wywieźli do Ilavy, a dalszych 28 do Bánovec nad Bebravou. 13 jej mieszkańców rozstrzelali - ich ciała znaleziono w masowym grobie na tzw. Cibislavke koło Bánovec (pomnik w centrum wioski).
Obecnie maleńka wioska, w której liczba stałych mieszkańców nie przekracza 50. Przeważają osoby starsze, nieliczni pracują w zakładach Banoviec nad Bebravou, z którą wieś połączona jest regularną komunikacją autobusową.