We wrześniu 1956 zamieszkał w Bielsku-Białej, tam wykonywał szyldy dla Spółdzielni „Społem”. W latach 1953–1984 zaprojektował, wykonał i odnowił kilkadziesiąt ołtarzy i elementów kościołów i kaplic w całej Polsce, w szczególności na południu. Są to między innymi świątynie w: Kędzierzynie-Koźlu, Oświęcimiu, Borku Strzelińskim, Białej, Kiczorze k. Zwardonia, Ludźmierzu na Podhalu, Olszynce k. Prudnika, Rajczy, Milówce, Lipniku (dzielnica Bielska-Białej), Walawie k. Przemyśla, Rogoźniku k. Nowego Targu, Przemyślu i Rybarzowicach.
Swoją pierwszą wystawę miał w pawilonie przy ul. Lenina (obecnie ul. 3 maja) w Bielsku-Białej, w dniach 15 marca – 4 kwietnia 1971. Organizowana przez Związek Polskich Artystów Plastyków w którym do bielskiego oddziału należał od 1951 (nr legitymacji: 2311). Stał się członkiem rzeczywistym ZPAP w 1972, polecony przez kolegów Jana Grabowskiego i Ignacego Bieńka. Kolejne lata i emeryturę spędził malując na wystawy ZPAP i amatorsko. Zmarł 8 września 2008 w Bielsku-Białej, spoczywa na Cmentarzu Komunalnym w Bielsku-Białej (Kamienica).