Morfologia Kapelusz Średnica 4–8 cm, początkowo półkulisty, potem kolejno łukowaty, płaskołukowaty i płasko rozpostarty. W stanie wilgotnym bardzo śliski, w stanie suchym błyszczący, nieco pilśniowy. Skórka łatwo odchodzi. Powierzchnia delikatnie promieniście włókienkowata, początkowo jasnoochrowa, potem białokremowa z nieco ciemniejszym środkiem. Blaszki Średniogęste, początkowo jasnoochrowe, potemciemniejsze, żółtobrązowe. Ostrza nieco ząbkowane. Trzon Wysokość 6–9 cm, grubość 1–1,4 cm, walcowaty z wyraźną bulwą o grubości do 2,5 cm. Powierzchnia w młodych owocnikach górą biała, dołem ochrowobrązowa z resztkami białej zasnówki, w starszych cała jasnoochrowa. Miąższ Zazwyczaj biały, bez zapachu i bez wyraźmego smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki elipsoidalne, brązowe, drobno brodawkowane, 7–9 × 4–5,5 μm, średnio dekstrynoidalne. Gatunki podobne Jest wiele gatunków zasłonaków o podobnej barwie. Zasłonak zmiennokształtny Cortinarius multiformis ma ciemniejszy, bardziej brązowy lub ochrowobrązowy kapelusz, a jego blaszki początkowo są białe, później rdzawobrązowe. Ponadto ma miodowo-słodkawy zapach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zasłonak bladoochrowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.