średnia)PłećnDł. skrzydłaDł. ogonaDł. dziobaWys. dziobaSzer. dziobaDł. skokuMasa ciałaŹródłosamce120256,195,881,015,612,949,9539samice107260,597,790,715,713,050,6561samce103—80,9 ± 0,3516,0 ± 0,1613,1 ± 0,41—samice5190,0 ± 0,6816,0 ± 0,1213,1 ± 0,10samce52—517 (SD: 38,9; przedział: 420–593)samice63554 (SD: 34,9; przedział: 480–617)

U dorosłych osobników pióra głowy, szyi, wierzchu ciała oraz górnej części piersi są czarne i połyskujące. Czarne obszary upierzenia są ostro oddzielone od białego spodu ciała. Linia tego podziału położona jest nieco wyżej na piersi niż u innych australijskich i nowozelandzkich ostrygojadów. U ptaków w spoczynku wyraźnie widać białą „wstawkę” (ang. shoulder tab), która znajduje się z przodu złożonego skrzydła i jest „rozszerzeniem” białego spodu ciała w kierunku grzbietu. Niewielka ciemna plama piór na nasadzie kości piszczelowo-stępowej (tibiotarsus) może nie być widoczna. U ostrygojadów nowozelandzkich w locie na wierzchu ciała dostrzec można kontrast czarnego wierzchu ciała i ogona z białymi pokrywami nadogonowymi oraz kuprem, które tworzą trójkątną białą plamę wizualnie „wcinającą się” w dolną część pleców. Przez nasady lotek II rzędu i końcówki drugorzędowych pokryw skrzydłowych większych ciągnie się szeroki biały pasek skrzydłowy.