Wówczas to do akceptacji zostały wysłane plany łaźni wraz z projektem zagospodarowania placu – projekt powstał w styczniu tego samego roku, a jego autorem był Emil Twrdy z Pszczelnika.
W maju 1907 roku budowniczy gminy Siemianowice Toballa zezwolił na budowę łaźni. 24 kwietnia 1908 roku powiadomiono naczelnika gminy o zakończeniu budowy i zgłoszono obiekt do użytku. Gmach powstał pierwotnie jako dom kąpielowy z niewielkim basenem celem poprawy higieny i umożliwienia pracownikom i ich rodzinom ciepłych kąpieli, gdyż na początku XX wieku spora część kamienic i kolonii robotniczych była pozbawiona łazienek. W późniejszym czasie przez lata łaźnia służyła już wszystkim mieszkańcom.
Na przełomie lat 50. i 60. XX wieku bądź w latach 70. XX wieku basen został przedłużony do 25 m. Zlikwidowano przy tym indywidualne łazienki, co przekształciło łaźnię w pływalnię. Dzięki temu możliwe było przeprowadzanie na basenie zawodów sportowych.