Morfologia Kapelusz Średnica do 6 cm, szeroko wypukły. Powierzchnia nieco chropowata, jasnożółta, żółtawo oprószona. Brzeg wąsko sterylny. Rurki Zbiegające na trzon, czerwonawo-pomarańczowe, ciemniejsze przy brzegu. Po uszkodzeniu sinieją. Pory kanciaste w liczbie 1–2 na mm w dojrzałych owocnikach. Rurki o długości do 1 cm, matowo żółte, po zgnieceniu oliwkowoniebieskie. Trzon Wysokość 5,5 cm, grubość 1,5 cm, kształt walcowaty. Powierzchnia na wierzchołku bardzo drobno siateczkowata i żółta, poza tym gładka, naga, brązowoczerwona. U podstawy siarkowożółta grzybnia. Miąższ W kapeluszu białawy, w trzonie siarkowożółty, po przekrojeniu niebieskawy lub różowawy. Pod skórką kapelusza jest żelatynowa warstewka. Zapach owocowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki 7–9,5 × 3–3,5 µm; wydłużone, elipsoidalne, gładkie, w KOH od szklistych do lekko żółtawych. Podstawki 23 × 6 µm, maczugowate, 4-sterygmowe, w KOH złote. Cystydy 32–45 × 4–5 µm, wrzecionowate lub wąsko baryłkowate, gładkie, cienkościenne, w KOH szkliste lub żółtawe. Skórka zbudowana z ciasno upakowanych, gładkich i cienkościennych strzępek o szerokości 3–7 µm. Ich komórki końcowe są cylindryczne z zaokrąglonymi, maczugowatymi lub prawie główkowatymi wierzchołkami. Strzępki pod skórką zżelowane o szerokości 1–3 µm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Złociec siarkowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.