Ester Szumiaczer-Hirszbejn (ur. 21 października 1899 w Homlu, zm. 1985 w Nowym Jorku) – żydowska poetka tworząca w jidysz.
Życiorys Urodziła się 21 października 1899 roku w Homlu, w rodzinie dzierżawców rolnych. W 1911 roku wyjechała z rodziną do Kanady, gdzie wychowała się w Calgary i uczęszczała do anglojęzycznych szkół, po czym trudniła się pakowaniem mięsa i pracą kelnerki. W 1918 roku poznała przyszłego męża, literata Pereca Hirszbejna, dzięki któremu dołączyła do środowiska literackiego.
Pierwsze próby literackie podjęła w języku angielskim, jednak pod wpływem Hirszbejna wybrała jidysz. Jej debiutem w jidysz była sztuka dla dzieci, a pierwszy wiersz ukazał się w 1922 roku na łamach awangardowego czasopisma „Albatros” redagowanego przez Uri-Cewi Grinberga. W tym okresie przez 3 lata mieszkała z mężem w Warszawie, gdzie związała się z warszawską awangardą jidysz (m.in. z grupą artystyczną Hałastra) oraz utrzymywała kontakt z ekspresjonistyczno-futurystyczną awangardą Kijowa. Następnie małżeństwo osiadło w Nowym Jorku.