Morfologia Kapelusz O średnicy do 5 cm, początkowo półkulisty, potem wypukły, na koniec płaski. Powierzchnia sucha, aksamitna, później gładka lub drobno spękana. Barwa ochrowa, żółtawo-brązowa z morelowym odcieniem lub bez niego, jasnobrązowa, czerwonawo-brązowa, żółto-brązowa do miodowo-brązowej i zazwyczaj jaśniejsza na brzegu. Rurki Jasnożółte do żółtych z oliwkowozielonym odcieniem. Po zranieniu zmieniają kolor na niebieski. Pory mają ten sam kolor, a po zranieniu zmieniają kolor na niebieski. Trzon Cylindryczny, wrzecionowaty lub maczugowy. Powierzchnia żółtawa i zwykle prawie całkowicie pokryta bardzo drobnymi czerwonymi granulkami, przebarwiającymi się z wiekiem. Uszkodzony sinieje. Miąższ W kapeluszu białawy z różowawym odcieniem pod skórką. W trzonie żółtawy i pomarańczowo-brązowy u podstawy, czasami z kilkoma pomarańczowo-czerwonymi kropkami. W kapeluszu po uszkodzeniu robi się niebieski. Smak i zapach są nieokreślone. Cechy mikroskopowe Zarodniki o wymiarach 11-15 × 4,5–5 μm, gładkie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Parkogrzybek morelowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.